Moeder waarom bloggen wij?

Annelies Wuytack, studente journalistiek aan Arteveldehogeschool, was op 10 december gastblogger voor deze site. Na afloop interviewde ze ook Liesbeth Marckx, één van de initiatiefnemers. Annelies vroeg onder andere waarom deze blog er eigenlijk is gekomen. Ja, waarom eigenlijk?

Annelies: Waarom hebben jullie deze blog gemaakt?

Liesbeth: Bij Buurtwerk Gentbrugge zijn heel wat mensen actief als vrijwilliger. Er wordt zoveel gedaan, en ik vind het zonde dat daar achteraf niet veel souvenirs meer van overblijven, behalve mooie herinneringen bij de deelnemers zelf en wat foto’s hier en daar.  Tijdens het jaar is het voor mij door tijdgebrek onmogelijk om al die initiatieven en activiteiten op de voet te volgen, maar toen we vorig jaar besloten om een eigen Glazen Huis te bouwen en live radio te maken, wou ik daar echt iets mee doen.

De blog is er in december 2010 gekomen als souvenir voor de vele medewerkers, maar ook als een middel om die mensen eens in het zonnetje te zetten voor al wat ze voor de buurt doen, als een kleine extra erkenning van hun engagement. Ik ben zelf al ontelbare keren aangesproken door mensen die zo blij waren met die foto en dat tekstje over henzelf of hun geliefde op het internet: een reden te meer om er mee door te gaan.

Liesbeth Marckx in het bloggerskot van het Glazen Huis

Annelies: Hoeveel werk is die blog van het Glazen Huis?

Liesbeth: Vorig jaar zijn we van niets begonnen. Vanuit mijn band met de buurt en met uitin9050 wou ik absoluut dat ons Glazen Huis-evenement gedocumenteerd zou worden. Een blog leek me daarvoor ideaal.

Via fotograaf  Hugo Velghe heb ik toen Stijn Vercamer leren kennen, die de structuur van de blog heeft opgezet in WordPress. Vorig jaar hebben Stijn en ik de meeste blogposts geschreven, samen met Hannes Couvreur en Peter Dedecker uit de buurt en geïllustreerd met de foto’s van ondermeer Hugo.

Het opzetten van de blog duurde niet lang – op een uurtje kan je al een mooie structuur maken, en met nog een uur meer zit het al wel goed op dat vlak – toch als je dat zo goed kan als Stijn. Dit jaar konden we voortbouwen op de structuur van vorig jaar, maar er was toch heel wat aanpassingswerk, dat al bij al toch nog wel wat uurtjes heeft gekost.

Stijn Vercamer

De weken voorafgaand aan het Glazen Huis zijn we naar alle evenementen geweest die in de buurt zijn georganiseerd, zodat we er een foto en een tekstje over konden plaatsen. Die deelden we dan ook via Facebook en Twitter van uitin9050, zodat we de aandacht voor het Glazen Huis Gentbrugge stilletjes aan konden opbouwen. Ook daar kruipt natuurlijk tijd in, maar dat is zo leuk ook, dat ik weiger dat als werk te zien.

Dit jaar hebben heel veel andere mensen een paar uur meegeblogd, waaronder de studenten van Artevelde onder begeleiding van Wouter Willaert, en een aantal enthousiastelingen uit de buurt. Hierdoor kwam ik de dag zelf bijna niet aan schrijven toe, maar bestond mijn werk vooral uit coördineren en de opdrachten verdelen, en hier en daar helpen met WordPress waar nodig.

Wouter Willaert, begeleider studenten Arteveldehogeschool, hier in gesprek met de enige echte Mauro

Als je alle bloguren zou optellen, zouden het er heel veel zijn, maar het werk is deze keer onder veel mensen verdeeld, zodat het gemiddeld per persoon nog wel meeviel.

Uiteraard waren er mensen die extra veel gedaan hebben. Sander Van der Maelen was ongetwijfeld onze recordschrijver: hij heeft naast veel tekst ook video en foto’s gemaakt en is daar ook meer dan 24 uur constant mee doorgegaan. Check maar even op de blog!

Sander Van der Maelen

De blog is er dus in de eerste plaats voor de mensen van Gentbrugge zelf, maar intussen merken we dat hij ook daaarbuiten zeker gesmaakt en gedeeld wordt. De verhalen en enthousiaste voorbeelden van Gentbrugge kunnen ook inspirerend werken voor andere buurten, en ik hoop dat ze dat ook effectief doen.

Annelies: Hoe groot is de voldoening als je hoort dat de blog van het glazen huis de best  bezochte van Vlaanderen en Nederland was op 10 december?

Liesbeth: Die hoge bezoekersaantallen zijn wel leuk, maar eigenlijk ben ik daar niet zo mee bezig. Het lijkt me veel belangrijker dat mensen in de buurt de buurtwerking en uitin9050 leren kennen, bijvoorbeeld door de blogposts die via social media verspreid zijn.

Ik hoop dat de lezers zo onze activiteiten ontdekt hebben, dat ze naar het Glazen Huis zijn gekomen en er banden hebben gesmeed met fijne mensen uit de buurt. Want die vriendschappen die daar gevormd zijn, die gaan jaren en misschien wel een heel leven mee.

Als de site de mensen weer een stukje dichter bij elkaar heeft gebracht, zoals we ook met uitin9050 proberen te doen, dan is het voor mij zeker een succes geweest.

(interview oorspronkelijk verschenen op 18 december 2011 op de site van Annelies Wuytack , waar je het volledige gesprek kan lezen)

About these ads